یک مطالعه جدید که اخیراً بر روی بیماران مصرف کننده داروی جدید مانجارو ایلای لی‌لی انجام شد. نتایج نشان داد که به طور قابل‌توجهی این دارو منجر به کاهش وزن بیشتری نسبت به بیماران مصرف کننده اوزمپیک نوو نوردیسک می‌شود.

محققان سوابق الکترونیکی سلامت بیش از 18000 بیمار آمریکایی دریافت کننده این دو داروی تزریقی را بین ماه می 2022 تا سپتامبر 2023 مقایسه کردند. آنها نتایج تجزیه و تحلیل خود را در JAMA Internal Medicine منتشر کردند.

میانگین سنی بیماران 52 سال و بیش از 70 درصد زن و میانگین وزن 110 کیلوگرم (242 پوند) بود. 52 درصد بیماران دیابت نوع 2 داشتند.

اکثر بیماران پس از یک سال به کاهش وزن پنج درصدی یا بیشتر دست یافتند. اما آنهایی که مانجارو مصرف کرده بودند کاهش وزن بیشتری داشتند.

هر دو دارو با نام‌های عمومی تیرزپاتید (مانجارو) و سماگلوتاید (اوزمپیک) شناخته می‌شوند. هر دوی آنها به عنوان آنالوگ‌های GLP-1 شناخته می‌شوند که رفتار یک هورمون طبیعی را تقلید می‌کنند و به افراد احساس سیری می‌دهند.

به طور کلی، نزدیک به 82 درصد از افراد مصرف کننده مانجارو در مقایسه با 67 درصد از افراد مصرف کننده اوزمپیک، پنج درصد یا بیشتر کاهش وزن داشتند.

نتایج حاکی از 62 درصد در مقابل 37 درصد برای کاهش وزن 10 درصد یا بیشتر، و 42 درصد در مقابل 18 درصد برای کاهش وزن 15 درصد یا بیشتر، همه به نفع مانجارو بود.

در دوازدهمین ماه، متوسط ​​کاهش وزن در بیماران مانجارو هفت درصد بیشتر از میانگین بیماران اوزمپیک بود.

اثربخشی قوی‌تر مانجارو در نتایج بالینی منجر به تاییدپذیری بیشتر این گزارش شد، با این وجود آزمایش‌های بیشتری باید انجام شود.

تفاوت معنی داری در میزان عوارض جانبی بین دو گروه مشاهده نشد، اگرچه قطع دارو در بین هر دو گروه از بیماران رایج بود.

مطالعات نشان داده‌اند که عوارض جانبی مانند سوء هاضمه، سرگیجه و افزایش خفیف ضربان قلب در آنالوگ‌های GLP-1 رایج است. عوارض شدید اما نادر شامل انسداد روده و پانکراتیت است.

از سوی دیگر، آنها همچنین می‌توانند خطر حملات قلبی و سکته مغزی را در افراد کاهش دهند. شواهد جدید حاکی از مزایایی در برابر برخی سرطان‌های مرتبط با چاقی از جمله سرطان‌های کلیه، پانکراس، مری، تخمدان، کبد و روده بزرگ وجود دارد.

اوزمپیک در سال 2017 در ایالات متحده برای مصرف تایید شد و از آن زمان یکی از داروهای پرفروش است، در حالی که مانجارو در سال 2022 تاییدیه دریافت کرد.

چاقی به عنوان یک معضل بهداشت جهانی، یک عامل خطرناک برای بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت، برخی سرطان‌ها و عوارض بیماری‌هایی مانند کووید-19 است. درمان آن برای سازمان‌های بهداشت و درمان پرهزینه و دشوار است. در حالی که علل آن به سبک زندگی مرتبط است، می‌تواند تحت تاثیر ژنتیک نیز باشد.

ابراهیم اکبری

دسته‌ها: سلامت

0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

Avatar placeholder

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *